In de Salt Boekenclub lezen we samen boeken. Boeken waar avontuur de rode draad is. Leden sturen boeken naar elkaar door. Van wat ze gelezen hebben, schrijven ze een review. Ook delen ze hun boekentips. Zo blijft de hele Salt community op de hoogte van interessant leesvoer. Dit is wat er onlangs is gelezen.
Boek Zoutkind ***
Ondertitel Negentien en naar zee
Auteur Marianne den Hartog
Uitvoering Paperback | € 21,5
Op de flap Een jonge vrouw, Marianne, vaart in de tachtiger jaren op een aftandse kustvaarder onder een ritselaar van een kapitein. In dit boek doet ze verslag van haar excentrieke vader, die vrouw en kinderen elke zomer op een open zeilboot zette en over de Waddenzee zwierf, lang voordat dat door duizenden watersporters op kajuitjachten vol elektronica werd gedaan. Marianne, de jongste, wist niet beter. Tot ze in opstand kwam tegen vaders minachting en wegliep naar de zeevaartschool.
Dertig jaar later zeilt Marianne, jaar na jaar, met zo’n zelfde zeilboot over de Waddenzee. Ze beleeft adembenemende en aansprekende avonturen. Alleen of met haar zussen. Wat hebben ze op te lossen? Antwoorden komen bij stukjes en beetjes. Van de moeilijke Waddenzee en ook over wat voor schipper zij zelf is. Zo komen ze tot elkaar Marianne vaart thuis.
Het oordeel over het boek Zoutkind
Marianne kijkt terug op haar bijzondere jeugd en haar stoere ervaringen in de beroepsvaart. Dat is ook de toon van het boek: ruig, en weinig verfijnd.
De liefde voor de vrijheid komt duidelijk naar voren, liefde voor de natuur hooguit indirect. Het boek leest vlot door en de wisselingen tussen jeugd en later leven zijn goed te volgen. Daarbij wordt ook ingegaan op het gezin uit haar jeugd en de niet-altijd-even-soepele onderlinge relaties daarbinnen, maar haar eigen situatie nu blijft haast angstvallig buiten beeld.
Voor mij niet een boek wat blijft hangen, maar toch met plezier gelezen en met een bijzonder slot. – Masja ***
In dit boek neemt Marianne je mee door haar varende leven. Vakanties waarin het hele gezin in een randmeer (open zeilboot) van Loosdrecht naar de Waddenzee zeilde. En later in twee randmeren, toen de kinderen te groot werden om nog met de ouders in één randmeer te passen. Waarbij de scheepjes droogvielen op het wad op zelfgemaakte poten en Marianne ultieme vrijheid ervoer. Naar de zeevaartschool om stuurman te worden op de grote vaart. Vervolgens varen op een kleine coaster die net niet uit elkaar valt van ellende. De hectiek behouden, maar dichter bij huis, als verpleegkundige. Door het Panamakanaal varen, zeiljachten overvaren van het Caribisch gebied naar Ierland, een eigen zeilmakerij beginnen. En als de kinderen groot zijn, weer met een randmeer de Waddenzee op.
Dit boek drukt een intense vrijheidsdrang en tegelijkertijd nostalgie uit. Heimwee naar een tijd waarin niet alles keurig geregeld was, je niet continu bereikbaar of volgbaar was en er nog veel te ontdekken viel. Maar ook de wens om te ontsnappen aan een tijdsgewricht waarin haar moeder weinig in te brengen had tegen haar vader en waarin veiligheidsvoorschriften makkelijk genegeerd konden worden.
Het boek lees makkelijk weg als je eenmaal meebeweegt met de afwisseling tussen vroege jeugdherinneringen en beschrijvingen van recentere gebeurtenissen. Her en der nog wat typische zinsconstructies of spelfouten, maar die vond ik niet te storend (wel jammer).
Varen is de rode draad door Mariannes levensverhaal en zijpaden worden niet of nauwelijks uitgewerkt. Een echtgenoot komt bijvoorbeeld in ene boven water in het verhaal, maar niet de details over sinds wanneer, zijn karakter, en meer. Schoonheidsfoutjes, wat mij betreft, want Mariannes verhaal en haar liefde voor de Waddenzee zijn aanstekelijk genoeg. – Wendy ***1/2
Dit jaar bracht mij drie keer naar de Wadden, en 3x was dat gelinkt met iets Salt-igs, hoe kan het ook anders… Een tip in de nieuwsbrief leidde tot een unieke – en misschien wel de laatste – wadlooptocht bij zonsopgang naar Rottumeroog. Een kampeerweekend met de outdoor cooking- meets boekenclub in Noord Holland was aanleiding om bij Den Oever over het Wad naar Texel te turen. Subliem was de Waddenzwerftocht met Salt i.s.m. SNP, 6 dagen op een platbodem zeilen, droogvallen, wandelen en ontdekken. Waarom deze lange introductie? Omdat de Waddenzee en -eilanden magisch zijn! Iets van die magie hoopte ik terug te vinden in dit boek. Gelukt? Half.
Marianne vertelt met veel gevoel voor nostalgie over de zeiltochten naar en op het Wad in de zestiger jaren, onder aanvoering van een dominante vader en met haar volgzame moeder (die, zoals het de vrouw behoort in die tijd, haar eigen wil opzij zet), broer en zussen. Je ziet ze gaan: op de fiets naar de boot, zij als zesjarige die haar hard trappende vader nauwelijks bijhoudt. Slapen in de kuip onder een dekentje, zij als kleinste ergens in een nis. Het doet je verlangen naar die tijd, de onbevangenheid, de vrijheid, het leven een groot avontuur, zeker door de ogen van een jong kind.
Dan gaan er twee verhaallijnen lopen, een terugblik naar vroeger en een min of meer chronologische beschrijving van de stappen die ze maakt. Het kleine meisje ontwikkelt zich tot een stoere vrouw, niet op haar mondje gevallen.
Daar waar ze terugblikt op haar jeugd, proef je de nostalgie en het zout. Ook daarna maakt ze avontuurlijke keuzes, maar wordt het taalgebruik mij soms te populair, zijn er een paar spelfouten en gooit ze met zeiltermen die deze leek niks zeggen. Het klinkt spannend, maar ik krijg er geen beeld bij.
Ik kan me niet helemaal vinden in de reviews op de flap. Maar ze bewijst wel dat een brutaal mens de halve wereld heeft, en dat is mooi. Marianne is ongetwijfeld helemaal zichzelf, maar mij raakt ze een beetje kwijt onderweg. – Nicoliene **1/2
Voor wie Voor kleine meisjes die groots durven dromen maar het soms aan wat lef ontbreekt. Ook voor wie met enige melancholie terugverlangt naar de vrije jaren ‘60. Voor zeilers, maar ook mensen die houden van een meeslepend levensverhaal. En natuurlijk voor alle SALTers die mee zijn geweest met de Waddenzwerftocht in 2025!
Leuk weetje Inmiddels is Marianne den Hartog niet alleen zeilmaker, maar ook kunstenaar. Zie ook zeilmakerijmuiderberg.nl en mariannedenhartog.nl.
Kijken De Waddenzee verandert continu en tegenwoordig heel snel doordat de Waddenzee snel opwarmt. Hier vind je een korte documentaire over de ontwikkelingen en de effecten daarvan op het leven in de Waddenzee.
