In de Salt Boekenclub lezen we samen boeken. Boeken waar avontuur de rode draad is. Leden sturen boeken naar elkaar door. Van wat ze gelezen hebben, schrijven ze een review. Ook delen ze hun boekentips. Zo blijft de hele Salt community op de hoogte van interessant leesvoer. Dit is wat er onlangs is gelezen.
Boek The Barefoot Dutchman **
Ondertitel Oorlogsveteraan met een missie: over fysieke uitdaging, kwetsbaarheid en mentale kracht
Auteur Anton Nootenboom
Uitvoering E-Book | € 12.99
Op de flap Het inspirerende en waargebeurde verhaal van de Zeeuwse oud-militair Anton Nootenboom, die op blote voeten duizenden kilometers dwars door Australië liep om aandacht te vragen voor de mentale gezondheid van mannen.
Net als veel collega’s worstelde hij na het verlaten van Defensie met zijn psychische gezondheid. Hij ondervond dat mannen nog steeds problemen hebben met het uitspreken van hun mentale problemen en emoties.
Dat moest veranderen, vond hij. Hij wilde de aandacht van het probleem creëren door iets bijzonders te doen: een tocht van meer dan drieduizend kilometer door Australië op blote voeten. In dit boek vertelt Anton openhartig over zijn missies naar Afghanistan, zijn opgelopen mentale problemen én hoe hij die overwon. Tevens vertelt hij over zijn spannende en inspirerende tocht dwars door Australië en deelt hij de levenslessen die hij jou wil meegeven.
Met zichzelf als sprekend voorbeeld wil hij anderen motiveren en laten zien dat je kunt vertrouwen
Het oordeel over het boek De tekens op je pad
Anton probeert bewustzijn te creëren voor ‘mental health’ door iets uitzonderlijks te doen. Eerst vertrekt hij op blote voeten naar ‘Everest Base Camp’ en later loopt hij van Cairns, in het noorden van Australië, langs de oostkust naar het zuiden, naar Sydney. Het lukt hem en het kost hem veel moeite.
Onderweg spreekt hij mensen aan om zijn boodschap duidelijk te maken. Mannen met psychische problemen moeten praten over die problemen en ze niet wegstoppen door er een grapje over te maken of door stoer te doen door te zeggen dat er niets aan de hand is en hij nergens last van heeft.
Na vijf maanden lopen komt hij eindelijk in Sydney aan en daar hebben zich veel vrienden verzameld om het laatste stuk met hem mee te lopen. Een vriend gaat dan tijdens een pauze naast hem zitten en vraagt hoe hij zich voelt. Anton schrijft: ‘Ik zeg heel stoer dat het allemaal wel prima is, dat het me nog niet veel doet’.
Hihi, hij liep toch juist om die stoerheid te laten varen, zicht kwetsbaar op te stellen en juist uit te komen voor zijn gevoelens?
Het boek is geschreven door een man, in vaak korte en krachtige zinnen. Hij leeft in een voor mij onbekende wereld, de wereld van Defensie waar je in trainingen dóór moet gaan op het moment dat je zelf denkt dat je echt niet meer kan. Blijkbaar is die stoerheid en het niet praten over iets dat je dwarszit daar nog heel gewoon. Ik hoop, mede dankzij Anton, dat dat in de afgelopen tien jaar sterk verbeterd is en dat er nu wel over gesproken mag worden.
Wat ik storend vond is dat alle Engels woorden ‘schuingedrukt’ stonden. Anton komt uit Goes en woont al heel wat jaren in Australië, dat hij daarom veel Engelse woorden gebruikt, begrijp ik, misschien schreef hij het boek wel in het Engels. Maar om nou al die woorden schuingedrukt te zetten vond ik vervelend lezen. – Irma **
In eerste instantie werd ik een beetje op het verkeerde been gezet toen ik dit boek ging lezen. Volgens de achterflap zou het boek over een reis door Australië gaan, maar eerst wordt uitgebreid de aanloop daarnaartoe beschreven. Die bestaat uit een tocht op blote voeten naar het basiskamp van de Mount Everest, die een behoorlijk deel van het boek in beslag neemt.
Nadat Anton die tocht heeft ondernomen, begint het nadenken over meer aandacht vragen voor de mentale gezondheid van mannen op een bijzondere manier. Hij woont op dat moment in Australië, waar mentale gezondheid van mannen een groot probleem is. Hij besluit daarom om een tocht door dat land te gaan lopen op blote voeten, om aandacht voor het onderwerp te genereren en geld hiervoor op te halen.
Hij beschrijft op een makkelijk leesbare, hoewel niet heel bloemrijke, manier hoe hij de tocht zelf beleeft, zowel fysiek als mentaal. Maar ook vertelt hij over ontmoetingen met mensen die zelf worstelen met hun mentale gezondheid, of met hun nabestaanden. Deze verhalen maken indruk op hem en ook op mij als lezer. – Wendy ***
Voor wie Voor hen die eens in het hoofd van een militair wil kijken en wil lezen wat de gevolgen zijn van iemand die niet kan/mag/wil praten over zijn gevoelens. Mensen die geïnteresseerd zijn in ervaringsverhalen over mentale gezondheid, of extreme uitdagingen.
Meer van dit op de kaft een sticker met: voor de lezers van Sander Aarts en Dai Carter. Beiden hebben in het leger gediend en hebben daarover meerdere boeken geschreven. Dus wanneer je meer van dit soort boeken wil lezen zou ik die boeken gaan lezen.
Leuke weetjes Anton heeft een eigen website
Anton heeft inmiddels meerdere wereldrecords gevestigd: de eerste persoon die op blote voeten naar Everest Base Camp liep en records voor zijn tochten door Australië en de Verenigde Staten.
Je kan Anton boeken voor lezingen over zijn tochten en zijn boodschap.
Kijken Als je Anton zelf over zijn verhaal wilt horen en zien vertellen, kun je dit gesprek op Youtube bekijken.
