In de Salt Boekenclub lezen we samen boeken. Boeken waar avontuur de rode draad is. Leden sturen boeken naar elkaar door. Van wat ze gelezen hebben, schrijven ze een review. Ook delen ze hun boekentips. Zo blijft de hele Salt community op de hoogte van interessant leesvoer. Dit is wat er onlangs is gelezen.
Boek Beneden in het Dal (2024) ***
Auteur Paolo Cognetti
Originele titel Giú nella valle
Uitvoering Hardcover €22,99, e-book € 15,99
Op de Flap Beneden in het dal is een krachtige, pure vertelling over twee broers die uit elkaar gegroeid zijn, maar na de dood van hun vader terugkeren naar hun geboorteplaats om eindelijk het verleden onder ogen te komen.
Het oordeel over het boek Beneden in het Dal
Ik beken het maar vast, ik ben fan van Cognetti na het lezen van De acht bergen en De buitenjongen. Met name dat laatste boek vond ik prachtig, de beschrijvingen van de uitzichten en de stilte zo natuurlijk dat mijn levendige fantasie me in het decor in de bergen plaatste. Ik keek dan ook uit naar dit nieuwe boek.
Beneden in het dal is niet alleen qua locatie een tegenstelling met eerdere boeken. De schrijver schetst een contrast van het lelijke van het dal en de schoonheid van de bergen, het ‘echte’ leven met dode honden en dronken mannen vs de (schijnbare) idylle van het leven in de bergen. Het verhaal zelf beslaat maar een paar dagen met de nodige terugblikken naar het verleden.
Het perspectief is echter telkens van een ander. Dat houdt het intrigerend. Je leest het boek in een paar uur uit, maar wat mij betreft zijn de typische, mooie schrijfstijl en de diverse lagen die in het boek zijn te ontdekken voldoende reden om terug te lezen. Daar zal niet iedere lezer zich in kunnen vinden. – Nicoliene ***
Eerder las ik van dezelfde schrijver De acht bergen en de De buitenjongen. Ook in die boeken wordt het contrast tussen het dal/de stad aan de ene kant en de bergen aan de andere kant al door Cognetti beschreven, maar ligt de nadruk op de (schoonheid van de) bergen.
Zijn nieuwste boek gaat juist over het dal en de schaduw/ruwe zijde van het leven in een dal. Dit doet hij door vanuit het perspectief van verschillende mensen en dieren een aantal akelige gebeurtenissen, dat in een relatief kort tijdsbestek van elkaar plaatsvindt, te vertellen. Dat maakt het verhaaltechnisch interessant om te lezen. Tegelijkertijd vond ik het wel een erg deprimerend verhaal. Ik hou namelijk zelf juist wel van dalen (maar ook van bergen) en juist het landschappelijke contrast vind ik mooi.
Het boek is heel dun en voor je het weet is het uit. En liet mij vervolgend met een wat onbevredig(en)d gevoel achter. – Femkje **
Dit boek vond ik ontroerend in zijn eenvoud. Niet eerder las ik een boek van Paolo Cognetti en nu ben ik nieuwsgierig naar zijn andere boeken. Hij schrijft zonder opsmuk en toch zag ik het landschap, hoorde ik de mensen en voelde ik de onuitgesproken frustraties en emoties.
Volgens de achterflap gaat het boek over twee broers en inderdaad vormen zij de rode draad in de hoofdstukken, die allemaal worden verteld vanuit het perspectief van een ander personage. Zwerfhonden, de broers, de echtgenote, liefde, dood, verdriet, vergeving: ze komen allemaal voorbij in het verhaal dat eigenlijk maar een paar dagen beslaat. De terugblikken zorgen voor achtergrond en diepte, zonder dat ze afleiden van de rode draad. Alle verhalen spelen zich af in de context van berg, dal en rivier. Het landschap draagt en bepaalt de levensverhalen van alle personages die worden verteld en is daarmee de echte hoofdrolspeler.
Je leest het boek in een paar uur uit; het is niet dik en de schrijfstijl is heel toegankelijk. Sommige lezers zullen het misschien saai vinden door het gebrek aan verfraaiing en sensatie waarmee de gebeurtenissen worden beschreven. Precies dat in combinatie met de gelaagdheid, maakt het voor mij zo’n mooi geschreven boek. – Wendy ***1/2
Wat is het toch met de boeken van Paolo Cognetti? Ik word direct gegrepen door het verhaal, wil doorlezen, wordt verliefd op de bergen die hij beschrijft en voel mee met de personages.
Na afloop vraag ik me af waar het nu eigenlijk over ging. Want ik heb niet opeens heel andere inzichten over een thema, heb niet iets nieuws geleerd, ga niet aan iedereen vertellen dat ze het boek ook moeten lezen, maar heb wel het gevoel dat ik even in de bergen ben geweest, even heb mogen meekijken met het bergleven van iemand anders. En dat is heerlijk!
In dit boek gebeurt eigenlijk ook niet zo veel, er blijven veel eindjes open om zelf in te vullen en toch wordt er tussen de regels door veel gezegd. Ik denk dat wat Cognetti zo goed doet, is de sfeer en het gevoel van de bergen beschrijven. Het is een dun boekje en je hebt het zo uit, maar ga zitten en geniet er van. – Zillah ***
Voor wie Voor Paolo Cognetti-fans. Beginners zou ik eerst De acht bergen aanraden. Ook een mooie film van gemaakt trouwens.
Leuk weetje Het boek eindigt met een noot van de auteur. Hij schrijft o.a. uitgebreid over Nebraska, een album van Bruce Springsteen en trekt parallellen met zijn eigen wereld. Recentelijk zag ik een documentaire over dit album op NPO. Cognetti moet deze ook gezien hebben. In het boek heeft de vader van de broers voor ieder van hen een boom geplant bij hun geboorte. Voor de ene broer een lariks, voor de andere een spar. Op bosnodig vind je een boomkalender, die laat zien welke boom bij welke geboorteperiode hoort.
Kijken In De docu Sogni di grande nord (Big North, Netflix), waarin Cognetti een reis maakt naar Canada en Alaska in de voetsporen van o.a. Jack London, Henry David Thoreau en Chris McCandless. Prachtige beelden, mooie woorden. Had ik al gezegd dat ik fan ben?
