In de Salt Boekenclub lezen we samen boeken. Boeken waar avontuur de rode draad is. Leden sturen boeken naar elkaar door. Van wat ze gelezen hebben, schrijven ze een review. Ook delen ze hun boekentips. Zo blijft de hele Salt community op de hoogte van interessant leesvoer. Dit is wat er onlangs is gelezen.
Boek Een vlecht van heilig gras (2020)
Auteur Robin Wall Kimmerer (vertaald door Nicole Seegers)
Originele titel Braiding Sweetgrass: Indigenous Wisdom, Scientific Knowledge, and the Teachings of Plants.
Uitvoering Paperback en e-book | oorspronkelijke prijs € 24,99 (maar nu overal te koop voor € 15)
Op de flap In Een vlecht van heilig gras laat Robin Wall Kimmerer ons op inspirerende en indringende wijze zien dat we ons voor ware duurzaamheid opnieuw moeten verbinden met de natuur.
Ze deelt in poëtische woorden haar wetenschappelijke kennis over planten, legenden van haar inheems-Amerikaanse voorouders en persoonlijke verhalen om ons ervan bewust te maken dat we liefdevoller met onze planeet om moeten gaan.
Als we niet langer alleen maar nemen van de aarde maar haar geschenken met respect en dankbaarheid ontvangen, kunnen we daadwerkelijk bouwen aan een duurzamere wereld. Dit boek verandert blijvend je kijk op de natuur en je relatie ermee.
Het oordeel over het boek Een Vlecht van Heilig Gras
Een vlecht van heilig gras is een mix van een levensloopbeschrijving, legenden en gebruiken van de inheems-Amerikaanse inwoners en wetenschappelijke informatie. Met als rode draad de plant heilig gras, of in het Nederlands veenreukgras. Het boek is met name interessant voor mensen die meer willen weten over de gebruiken en verhalen van inheems-Amerikaanse inwoners in relatie tot de natuur.
Robin Wall Kimmerer, zelf lid van de Citizen Potawatomi Nation en plantkundig wetenschapper, schrijft vanuit een heel persoonlijk perspectief. Ze vertelt hoe ze als wetenschapper op een andere manier natuur en planten moest onderzoeken dan zij vanuit haar inheems-Amerikaanse achtergrond had geleerd.
De legenden en gebruiken van inheemse volkeren die ze deelt, laten zien hoe zij altijd leren om niet meer te nemen dan nodig is en goed voor de natuur te zorgen. Hoe planten en dieren worden gezien als vrienden en met respect worden behandeld. En hoe anders veel mensen nu met natuur omgaan.
Hoewel de verhalen over legenden en gebruiken mij erg aanspraken, was het de mix met de schrijfsters persoonlijke levensloop en haar visie op onze huidige relatie met de natuur die de vaart voor mij uit het boek haalden. Ik heb het gevoel dat ze veel te veel in een boek probeert te vertellen.
De huidige mix zorgt voor een lijvig boekwerk van 470 pagina’s (plus verantwoording en dankwoord), waarin sommige boodschappen en voorbeelden ook meerdere malen terugkomen. Als ze de informatie in twee aparte boeken had verwerkt, waren haar verhalen naar mijn idee beter tot hun recht gekomen. – Wendy
Wat een prachtig en boeiend boek met een even zo prachtige titel!
Robin Wall Kimmerer is schrijver, botanicus en hoogleraar bosecologie maar in de eerste plaats is zij een afstammeling van de Potowatomi, een inheemse stam die in het noorden van de Verenigde Staten leefde. Juist die combinatie maakt dat ze dit boek schrijven kan: kennis van planten en bomen in combinatie met de aloude kennis over de natuur die bestaat door duizenden jaren te leven midden in diezelfde natuur.
Geurig heilig gras heet wetenschappelijk hierochloe odorata maar in het Potowatomi heet het wiingaashk. Het boek is een vlecht van verhalen geworden om de relatie met de aarde te herstellen. De vlecht bestaat uit drie strengen: wetenschappelijke kennis, inheemse wijsheid en het levensverhaal van Robin Wall Kimmerer zelf.
Wederkerigheid is wel het belangrijkste woord in dit boek en gaat over de verhouding tussen mens en natuur. Op pagina 469 zegt ze: De aarde geeft gratis wind-, zonne- en waterkracht weg, maar toch breken we de aarde open om er fossiele brandstoffen uit te halen. Het ethos van wederkerigheid is samen met de bossen uit de weg geruimd. ‘Als we alleen hadden genomen wat aan ons gegeven wordt, als we iets hadden teruggedaan in ruil voor het geschenk, zouden we nu niet bang hoeven te zijn voor de eigen atmosfeer.’
Ik heb veel aantekeningen gemaakt tijdens het lezen van dit boek wat aangeeft dat er enorm veel interessante en belangrijke woorden geschreven zijn: Robin loopt tegen de wetenschap aan en probeert in haar leven wetenschappers op een andere manier naar de natuur te laten kijken. Dat doet ze onder andere door haar studenten verhalen te vertellen uit de Potowatomi-cultuur en door uitleg te geven over wederkerigheid en ‘eerbiedig oogsten’.
In het hoofdstuk ‘Wat een moeder doet’ schrijft ze een boeiend stuk over moederschap en op p.64 schrijft ze: Ceremonieën helpen je om je thuis te voelen, bij een familie, bij een volk, in een land. Een ceremonie verbindt het wereldse met het heilige.
Dit boek verdient het om door heel veel mensen gelezen te worden. Ik geef het vijf sterren. – Irma
Voor wie Voor iedereen die geïnteresseerd is in de natuur in de breedste zin van het woord en voor iedereen die wat wil meer wil weten over verhalen van inheemse stammen in de Verenigde Staten die gaan over de relatie van mens en natuur.
Leuk weetje Heilig gras heet in het Nederlands veenreukgras en het komt in Nederland voor in Noord- en Zuid-Holland en in Utrecht, aldus Wikipedia. Robin Wall Kimmerer heeft nog twee boeken geschreven: Gathering Moss (2021) en The Democrazy of Species (2021).
