Tekst: Natasha Bloemhard, Ard Krikke Beeld: The Salt Network, Shutterstock, Stephanie Zwanikken
Boulderen is het nieuwe fitness
Het bestaat al heel erg lang en toch valt de ‘wereld’ er nu pas als een ‘blok’ voor: boulderen, een klimsport die zonder gebruik van touwen en een klimgordel wordt beoefend. De aantrekkingskracht zit in de mix van techniek, kracht, denkvermogen, creativiteit én laagdrempeligheid. Genoeg voor een viruscocktail waarvoor maar één remedie is: het op grote schaal openen van zogenaamde boulder gyms. En dat gebeurt inmiddels wereldwijd, óók in Nederland.
Boulderen (boulder = rotsblok) is de touwloze variant van klimmen die in eerste instantie nooit als aparte klimdiscipline was bedoeld. Boulderen vormde een training voor rotsklimmers die zonder partner en gebruik van klimmaterialen zo hun moves en klimtechniek konden oefenen. Het was de Franse alpinist Pierre Allain die in 1930 voor het eerst inzag dat boulderen een op zichzelf staande klimdiscipline zou kunnen zijn.
Net als vele andere klimmers gebruikte Allain de boulders van Fontainebleau als trainingsgrond voor de Alpen. Zo was Allain de eerste die experimenteerde met zachte rubber zooltjes, omdat hij doorhad dat het delicate voetenwerk op de boulders niet te doen was met de lompe bergschoenen die hij gewend was. Zijn experiment zou later leiden tot de moderne klimschoen.
Gill zag in boulderen een verlengstuk van gymnastiek
John Gill, de vader van het boulderen
De Amerikaanse gymleraar John Gill wordt echter als de ‘Vader van het boulderen’ beschouwd. Gill zag in de klimdiscipline een verlengstuk van gymnastiek. In 1950 begon hij zich te verdiepen in de acrobatische bewegingen, bracht het gebruik van pof – magnesium dat door gymnasten voor de brug en de ringen wordt gebruikt – de boulderwereld in en introduceerde de zogeheten ‘dyno’ (sprong) in de sport.
Met de komst van crashpads en indoor klimhallen begon het boulderen in de jaren 80 als zelfstandige klimdiscipline te accelereren en is het nu de snelst groeiende klimsport. Het is het nieuwe fitness waarin je zowel fysiek als mentaal wordt uitgedaagd. Bovendien is het een hele sociale en creatieve sport. Elke route is als een puzzel die opgelost moet worden.
Boulderhallen schieten in Nederland als paddenstoelen uit de grond
Heel Nederland bouldert
De opening van de eerste hal in Nederland die zich specifiek op boulderen richtte was Monk in Eindhoven, in 2007. En een tijdlang was Monk het enige serieuze boulderparadijs van Nederland. Sinds een paar jaar is dat echter drastisch veranderd en schieten bouldercentra als de bekende paddenstoelen uit de grond, met name in de steden. Van Groningen tot Sittard en van Rotterdam tot Enschede; Inmiddels telt Nederland meer dan 40 boulderhallen. Check hier het overzicht.
In tegenstelling tot het trainingswandje in de gewone klimhal bestaat een boulderhal uit niets anders dan boulderroutes die in moeilijkheid variëren. Wanden vol. Elk niveau kent zijn eigen kleur zodat je ook vrij snel kunt zien waar de routes die passen bij jouw vaardigheden te vinden zijn. Bovendien worden er wekelijks nieuwe routes gemaakt waardoor er altijd variatie en uitdaging is.
Vrijheid is blijheid
Waarom het boulderen in Nederland ‘opeens’ zo populair is geworden, heeft een aantal redenen. Ten eerste is het super laagdrempelig. Iedereen kan het doen, alleen of met meerderen, op elk gewenst tijdstip, het is zeer betaalbaar (gemiddelde entree is € 12 ongeacht hoe lang je blijft) en je zit niet, zoals bij veel sportscholen het geval is, vast aan een abonnement. In elke boulderhal kun je gewoon een los entreekaartje kopen.
Hierdoor kun je ook gemakkelijk eens in een andere hal boulderen en zo kennismaken met alle boulder gyms van Nederland (of daarbuiten). Kom je vaker in dezelfde hal dan is de aanschaf van een tienritten-, een maand- of jaarkaart het overwegen waard. Maar hoeft niet. Vrijheid is blijheid dus en dat spreekt veel mensen aan.
Verkrijgbaar in de Salt shop
Boulderball
Training en concentratie, maar vooral een superleuk spel! Op de Salt redactie zijn we verslaafd en bloedfanatiek.
Met vaardigheid, concentratie en een dosis doorzettingsvermogen slaag je erin om de ‘hoogste bergen’ te beklimmen en met veel creativiteit de lastigste problemen op te lossen.
Boulderen is nooit hetzelfde dus de verveling van altijd hetzelfde rondje doen, krijgt nooit kans
Het virus
Dan de sport zelf. Boulderen is nooit hetzelfde dus de verveling van altijd hetzelfde rondje doen, krijgt geen kans. Niet alleen omdat de routes continu veranderen maar ook omdat je zelf steeds beter wordt. Zo krijg je gaandeweg meer techniek, meer kracht, en leer je routes beter ‘inlezen’. En je zelfvertrouwen groeit mee.
Elke route is een puzzel
Een boulderroute is een puzzel die opgelost moet worden. Dit vraagt naast techniek om creativiteit én om focus. Je hebt echt geen tijd om nog een to do lijstje in je hoofd door te nemen, waardoor boulderen voor veel mensen ook meditatief is.
Daarnaast is boulderen goed voor je lijf omdat het álle spieren laat meewerken. Last but not least; boulderen kent een groot sociaal aspect en wordt door net zoveel mannen als vrouwen beoefend. Bovendien, zo blijkt, zijn mannen niet per definitie beter dan vrouwen, zoals in veel andere sporten het geval is. Wel zit er verschil in de wijze waarop mannen en vrouwen klimmen.
En of je nu alleen, met zijn tweeën of met meer aan het klimmen bent, er zijn altijd mensen in de hal die je willen helpen of een route zelfs even voordoen voor je zodat je kunt zien waar de ‘crux’ zit.
Lees verder onder de foto
Buiten boulderen
Voordat de ene na de andere boulderhal werd geopend, was boulderen voornamelijk een outdoor sport. Buiten boulderen kan overal. Veel meer dan een crashpad, een borstel (voor het ‘poetsen’ van de grepen) en pof heb je niet nodig. En je klimschoenen natuurlijk.
Dé place to be is Fontainebleau. ‘Bleau’, zoals Nederlandse klimmers dit boulderparadijs ook wel noemen, ligt op slechts 75 km van Parijs. Het is een waar bouldermekka; een prachtig, uitgestrekt bos van zo’n 250m2 met een hoge concentratie boulders waar je klimt op zandsteen. In de jaren 30 werden hier de allereerste routes ‘geopend’. Op dit moment zijn er naar schatting zo’n 20.000 routes verspreid over het bos, variërend in alle niveaus, inclusief diverse kindercircuits.
Andere bouldermekka’s: Magic Wood (Zwitserland), Albarracin (Spanje), Bishop (Californië, USA), Rocklands (Zuid-Afrika).
