Een surrealistisch beeld van een van de beroemdste skateparken ter wereld, Venice Skate Park in Venice Beach, Los Angeles, Californië, dat volledig bedekt is met zand. Niet door een zandstorm of door de greep van vergane glorie. Allesbehalve. Het strandzand was de enige mogelijkheid om skateboarders tijdens de COVID-pandemie uit het park te weren, en zo te voorkomen dat mensen hier in grote groepen samendromden. Het is een tijdsbeeld uit 2020.
In Venice Beach werd in de jaren 70 de bakermat voor het skateboarden gelegd, toen de straten en lege zwembaden van deze wijk een speeltuin werden voor pioniers – veelal surfers die een alternatief zochten voor als er geen golven waren. Het is hier dat de legendarische Dogtown en Z-Boys op de voorgrond traden en hun creatieve uitlaatklep vonden.
Jonge skateboarders zoals Tony Alva en Stacy Peralta definieerden met hun revolutionaire, verticale skatestijl – die later als de ‘Dogtown’-stijl’ door het leven zou gaan – niet alleen de skatecultuur van Venice Beach maar van de hele wereld.
In 2009 werd het Venice Skate Park geopend, na een inspanning van ruim 20 jaar door de gemeenschap. Het park is een ode aan de grondleggers van het moderne skateboarden. Met een kostenplaatje van 3,5 miljoen dollar het ’t duurste skatepark ooit.
Maar ‘the Pit’, zoals het park door locals liefkozend wordt genoemd, heeft er wel voor gezorgd dat Venice Beach de tand des tijds heeft doorstaan. Het is een plek waar de skateboardcultuur levendig blijft en nieuwe generaties skaters worden geïnspireerd door de rijke geschiedenis en de geest van vernieuwing die hier altijd aanwezig is.
Inmiddels is het park gewoon weer toegankelijk en is het o zo vertrouwde geluid van rollende skatewieltjes weer teruggekeerd.
Bekijk hier de filmklassieker Dogtown and Z-Boys waarmee Stacy Peralta de skateboardgeschiedenis vastlegde.
