Het is het meest gebruikte citaat onder outdoor fans en natuurliefhebbers: ‘The mountains are calling, and I must go’. Maar wat is het verhaal achter deze immens populaire quote die meer dan honderd jaar na de dood van de schrijver ervan, John Muir (1838-1914), nog altijd zo tot de verbeelding spreekt?
John Muir (1838-1914) is een Schots-Amerikaanse naturalist en schrijver die uitgroeide tot een van de beroemdste en meeste invloedrijke natuurbeschermers van Amerika. Als vroege voorvechter van het behoud van de wildernis in de Verenigde Staten was hij een van de grondleggers van de Nationale Parken in het land, wat hem de bijnaam ‘Father of the National Parks’ opleverde. De beroemde documentairemaker Ken Burns, bekend om zijn documentaires en televisieseries, waarvan vele de Amerikaanse geschiedenis en cultuur beschrijven, vergeleek John Muir zelfs met mensen als Abraham Lincoln, Martin Luther King, Thomas Jefferson, Elizabeth Cady Stanton en Jackie Robinson. Stuk voor stuk mensen die een transformerend effect hebben gehad op wie wij zijn.
In de Salt Shop
17 verhalen over de Alpen. Tradities, bergcultuur, bijzondere ontmoetingen en adembenemende natuur in Duitsland, Frankrijk, Italië, Liechtenstein, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland.
Muir deelde zijn liefde voor de natuur door te schrijven. En dat deed hij vol overgave. Hij schreef poëzie voor zijn eigen spirituele voeding maar ook tal van boeken staan op zijn naam waaronder ‘The Mountains of California (1882), Our National Parks (1901), My First Summer in the Sierra (1911) en The Yosemite (1912). Schrijven was zijn manier om de natuur te begrijpen en om mensen te inspireren om deze wilde plekken te beschermen. Ook schreef hij tal van brieven aan zijn familie waaronder zijn zus Sarah Muir Galloway. Uit een brief aan haar, die hij schreef in 1873, stamt het citaat ‘The mountains are calling and I must go’.
Yosemite Valley – September 3rd, 1873
Dear Sister Sarah:
I have just returned from the longest and hardest trip I have ever made in the mountains, having been gone over five weeks. I am weary, but resting fast; sleepy, but sleeping deep and fast; hungry, but eating much. For two weeks I explored the glaciers of the summits east of here, sleeping among the snowy mountains without blankets and with but little to eat on account of its being so inaccessible. After my icy experiences it seems strange to be down here in so warm and flowery a climate.
I will soon be off again, determined to use all the season in prosecuting my researches –will go next to Kings River a hundred miles south, then to Lake Tahoe and adjacent mountains, and in winter work in Oakland with my pen.
The Scotch are slow, but some day I will have the results of my mount mountain studies in a form in which you all will be able to read and judge of them. In the mean time I write occasionally for the Overland Monthly, but neither these magazine articles nor my first book will form any finished part of the scientific contribution that I hope to make. . . . The mountains are calling and I must go, and I will work on while I can, studying incessantly.
My love to you all, David and the children and Mrs. Galloway who though shut out from sunshine yet dwells in Light. I will write again when I return from Kings River Canyon. The leaf sent me from China is for Cecelia.
Farewell, with love everlasting
In zijn oorspronkelijke context spreekt hier een doelgerichte jongeman die vastbesloten is om van natuurbescherming zijn werk te maken en als natuuronderzoeker een belangrijke wetenschappelijke bijdrage te leveren. Ondanks dat het citaat tegenwoordig vooral gebruikt wordt om ons verlangen uit te drukken naar recreatieve tijd in de bergen, is er nog steeds diepe inspiratie in te vinden.
