Imke van de Venne heeft een hekel aan spullen weggooien. Helemaal als het gaat om afgetrapte fietsonderdelen. Liever geeft ze oude wielen, kromme sturen en roestige naven een tweede leven als tuintafels, kapstokken of hanglampen.
Tekst: Ard Krikke Beeld: Ard Krikke, Imke van de Venne Dit artikel verscheen eerder in Salt magazine
“Ongelooflijk mooi toch, hoe die versnellingsnaaf eruitziet? Het lijkt wel op het binnenwerk van een ouderwetse klok”, lacht Imke van de Venne. De 38-jarige Amersfoortse slalomt soepel langs afgedankte fietsonderdelen die in haar piepkleine werkplaats liggen opgestapeld. Dozen vol tandwielen. Een wirwar aan racesturen. Her en der een gebutst fietsframe. Maar ook gloednieuwe fittingen, kleurrijke elektrasnoeren en energiezuinige ledlampen zijn in allerhande opbergsystemen weggestopt. “Van wielnaven tot cassettes en koplampen; ze blinken vrijwel allemaal uit in industrieel design. Dus waarom weggooien als je er ook toffe woonspullen van kunt maken”, vertelt Imke vol vuur vanachter haar houten werkbank. “Kijk, van dit wiel kun je met een paar latten een leuke tuintafel maken. En deze naaf van Sturmey-Archer leent zich perfect voor een grote lamp.” Omringd door een berg oud ijzer voelt de creatieveling zich overduidelijk als een klimmer op de flanken van een Alpencol.
Fietsgek
Haar enthousiasme werkt aanstekelijk. Imke, leerkracht van beroep, is een goedlachse spraakwaterval. Een spontane vrouw die maar al te graag haar geestdrift voor fietsen en het recyclen van oude materialen met anderen deelt. “Voor zover ik weet, ben ik altijd al gek van fietsen geweest. Eerst racefietsen en later, tijdens mijn studie, is daar mountainbiken bijgekomen”, herinnert ze zich. “Korte tochtjes door bos en polder werden langzaam maar zeker prestatietochten, zoals de Amstel Gold Race, de Grand Raid Bouillon en de Dolomieten Marathon. Gewoon voor de lol hoor. Niet voor een of ander eindklassement. Of ik nu op mijn bike natuurgebied Den Treek achter mijn huis induik, met mijn racefietscluppie in de omgeving van Amersfoort over het asfalt zoef of in Praag een stadsfiets huur, voor mij staat beleving voorop. Door te fietsen zie je de wereld met andere ogen.”
Tweede leven
Behalve haar ogen goed de kost geven, steekt Imke ook al van kleins af aan haar twee rechter handen uit de mouwen. “Het begon met een gereedschapskistje dat ik ooit op mijn achtste voor Sinterklaas kreeg”, weet ze nog. “Ik was als een kind zo blij met mijn nieuwe hamer, zaag en vijltje. Vrolijk begon ik mee te klussen met mijn vader, een fanatiek doe-het-zelver. Hij leerde me vooral dat je veel dingen niet per se in de winkel hoeft te kopen, maar ook prima zelf kunt maken. Het liefst van versleten materialen. Inmiddels staat en hangt mijn hele huis vol met zelfgemaakte lampen en meubels.”
Ruim een jaar geleden besloot Imke om haar twee passies, fietsen en hergebruik van afgedankte spullen, te combineren. Per toeval liep ze bij een fietsenzaak in Leusden tegen een afvalbak vol versleten fietsonderdelen aan. “Eeuwig zonde. Waarom frames, wielen en versnellingen weggooien als je er nog iets moois van kunt maken? Het kwartje viel. Met een stapel oud ijzer toog ik naar huis om vervolgens in mijn schuur onder de naam WOOD you reCYCLE driftig aan de slag te gaan”, verhaalt ze enthousiast. “Al gaandeweg leerde ik om spaken met een betonschaar uit wielen te knippen, verweerde handvatten in heet water van sturen los te weken en roestige naven met speciale tangen uitelkaar te halen. Vervolgens heb ik per onderdeel gekeken waarvoor het gebruikt zou kunnen worden. Inmiddels weet ik dat bijvoorbeeld een racestuur ideaal is om als wc-rolhouder te dienen, een remgreep zich uitstekend leent voor een kapstok, een bidonhouder een leuke pot voor hangplanten is en twee koplampen samen een mooie designlamp vormen. Al doende heb ik ontzettend veel geleerd. In de toekomst wil ik vooral heel veel mensen blij te maken met mooie, gerecyclede fietsproducten.”
